تایلند به طور کلی یه کشوریه که در دنیا به توریستی بودن معروفه. یعنی فقط مقصد بسیاری از توریست های ایرانی نیست و در دنیا هر کی از هرکی قهر بکنه میره تایلند. این به این معناست که شهرها هم آمادگیش رو داره و هم مملو از توریسته و مردم هم رفتار درست با توریست رو بلند. بسیاری از مردم فکر می کنند تایلند رو توریست میچرخه. البته این باور تا حدیم درسته اما این کشور بزرگ ترین صادر کننده برنج هم هست و ضمنا جزو بزرگ ترین تولید کنندگان کیف و کفش و لباس هم هست. در صنعت الکترونیک هم دستی داره. بسیاری از دوربین های نیکون تولید تایلنده.
فرودگاه بانکوک فرودگاه به نسبت بزرگ و شلوغیه و البته جذابیت خیلی از فرودگاه های لوکس دنیا رو نداره. البته هرموقع در مورد فرودگاه صحبت می کنم شما با فرودگاه ایران مقایسه نکنید. چون ما کلا با همه دنیا فرق داریم و یه سر و گردن …
همونطور که گفتم اسم در لیست آقای نازنین تایلندی که تابلوی سروش تور رو بالا گرفته بود پیدا شد و بعد از مدتی که اسم همه کنارشون تیک خورد رفتیم بیرون از فرودگاه. در ۸۰ درصد زمانهایی که با لیدرهای تایلندی بیرون بودیم همیشه این تابلوی سروش تور رو بالای سرشون میگرفتن که گروه هم رو گم نکنن. به همین منوال سوار اتوبوس شدیم. این اتوبوس جزو اتوبوسهای معمولی بود. یعنی اون رو خریده بودن برای تور و خیلی گرون نبود و ظاهرش آدم رو یاد افغانیا مینداخت اما سالم و راحت بود. تو گشتایی که تعدادمون زیاد میشد همین با همین ماشین میرفیم بیرون.
از همون ابتدای سفر چپ و راست بودن فرمون نشون از انگلیسی بودن کشور داشت. ازون جالب تر عکس پادشاه بود که همه جا به چشم می خورد. یارهبر و یا رهبر و ملکه. البته من از همون اول سعی در برطرف کردن حس کنجکاویم داشتم. فهمیدم این پادشاه کوچکترین دخالتی در سیاست نمیکنه و لام تا کام از این جهت بی بهرست و بیشتر نمادینه و به مسمندا میرسه. آخرین نظراتی که داده بوده در ماه پیش خواسته بوده از مردم که به سگهای ولگرد بیشتر محبت کنن و آذارشون ندن.
اتوبانهای زیادی در شهر وجود داره که به کمک اونها تردد سریعتره و اگه بخواید بشون وارد بشید باید پول عوارض اتوبان رو هم بپردازید. ۹۹ درصد ماشینها ژاپنی هستند و به همین دلیلم زبان ژاپنی براشون مثل زبان عربی ما در بین دانش جوها رواج داره. یعنی روابط اقتصادی زیاد با ژاپن.
بانکوک هوای معمولا گرم و مرطوبی هم داره.
